Hoera! Eindelijk de finish gehaald: Ding 23!
Mijn favoriete dingen? Last.fm en de online kantoortoepassingen. Met het eerste was ik nog niet bekend, met het tweede een beetje. Het leukste van allemaal vind ik dat de cursus je inspireert om verder te zoeken. Zo moest ik laatst een presentatie ter voorbereiding doorspreken met een klasgenoot in Nijkerk. Was erg lastig, aangezien ik de sheets had en tijdens het gesprek meteen dingen wilde aanpassen. Op het internet op zoek gegaan en Beam Your Screen gevonden. Na een simpele installatie zag mijn klasgenoot op haar scherm een weergave van mijn scherm en zo hebben we heel eenvoudig de presentatie samen kunnen aanpassen.
Wat 23Dingen met mij heeft gedaan? Wat ik net aangaf, je doet inspiratie op en je ontdekt nieuwe dingen. Daarnaast moet ik er eerlijk bij zeggen dat de cursus mij veel tijd en soms ook wel frustratie heeft gekost. Het was nog een extra verplichting erbij, eentje die ik er eigenlijk helemaal niet bij kon hebben. Vandaar ook dat ik er langer over gedaan heb dan de meeste anderen. Maar nu ik aan het einde ben, ben ik blij dat ik heb volgehouden. De cursus heeft me zeker wel wat leuks opgeleverd.
Wat het met de organisatie heeft gedaan? Naar mijn idee zijn er veel mensen intensief mee bezig geweest. Er is in ieder geval veel over gepraat, zeker in de eerste weken. Ook zag ik na het officiële einde een wiki verschijnen. Ik ben niet bij de afsluitingsbijeenkomst geweest, dus weet niet welke ideeën daar precies geopperd zijn, maar er zullen in de nabije toekomst vast nog wel wat meer Web 2.0 toepassingen binnen de bieb gelanceerd worden. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.
Hoe kan de cursus verbeterd worden? Twitter is de laatste tijd een hot item. Je hoort en leest er veel over in de media. Het lijkt mij goed om in de cursus ook aan dat onderwerp aandacht te besteden.
Tot slot: 23Dingen is voor mij...
INSPIRATIE EN EEN AANZET TOT INNOVATIE
Met dank aan Jory, mijn coach, voor het lezen, bijhouden en de oppeppende berichten en aan Marlijn, die het na het einde van de cursus van Jory heeft overgenomen.
Marieke
zondag 31 mei 2009
Ding 22
En met de kat inmiddels op schoot (ongelooflijk hoe vaak dat beest me gezelschap is komen houden tijdens mijn 23dingen-uurtjes, blijkbaar vind hij het een leuk onderwerp :-)), stomen we door naar Ding 22.
Wat er wordt gezegd in de opdracht, herken ik wel: alles is opeens 2.0. Overal wordt het tegenaan geplakt, hoewel ik Boodschappen 2.0 nog niet ben tegengekomen! Ik kan me dan ook wel vinden in de mening dat de bibliotheek altijd 2.0 is geweest: samenwerkend, publieksvriendelijk en gastvrij. Het is natuurlijk ook maar net wat je onder 2.0 verstaat...
Het manifest van Kees Hamann vind ik sterk, hoewel ik het niet met alle punten eens ben. Zo vind ik niet dat je oude vormen van diensten moet opheffen, als daar nog gebruik van wordt gemaakt. Ik doel daarmee op bijvoorbeeld bejaarden die vertrouwd zijn met bepaalde diensten. Zij kunnen niet zo snel omschakelen en voor hen is het prettig als die diensten aangeboden blijven worden. Ook ben ik het niet eens met het laatste punt van Kees Hamann. Ik vind niet dat je je persoonlijk betrokken moet voelen bij de beantwoording van vragen en het geven van adviezen. Als je je er persoonlijk bij betrokken voelt, neem je vragen mee naar huis. En dat vind ik een slechte zaak. Tuurlijk moet je je er bij betrokken voelen, maar altijd op een zakelijk niveau.
Wat mij opvalt in de (Nederlandstalige) artikelen is dat men zich geheel conform de nieuwe Hi-spotjes afvraagt, ja, en nou? Nu zijn we geïntroduceerd in de wereld van Web 2.0, maar wat gaan we er nu verder mee doen? Mijns inziens mogelijkheden te over, maar dan moeten we er ook voor gaan! Nieuwe ideeën moeten steun krijgen. We moeten ze uitproberen, niet bang zijn om fouten te maken, maar tegelijkertijd ook goed kijken naar het nut en het rendement. En bovenal nooit, maar dan ook nooit het belang van de klant uit het oog verliezen.
Marieke
Wat er wordt gezegd in de opdracht, herken ik wel: alles is opeens 2.0. Overal wordt het tegenaan geplakt, hoewel ik Boodschappen 2.0 nog niet ben tegengekomen! Ik kan me dan ook wel vinden in de mening dat de bibliotheek altijd 2.0 is geweest: samenwerkend, publieksvriendelijk en gastvrij. Het is natuurlijk ook maar net wat je onder 2.0 verstaat...
Het manifest van Kees Hamann vind ik sterk, hoewel ik het niet met alle punten eens ben. Zo vind ik niet dat je oude vormen van diensten moet opheffen, als daar nog gebruik van wordt gemaakt. Ik doel daarmee op bijvoorbeeld bejaarden die vertrouwd zijn met bepaalde diensten. Zij kunnen niet zo snel omschakelen en voor hen is het prettig als die diensten aangeboden blijven worden. Ook ben ik het niet eens met het laatste punt van Kees Hamann. Ik vind niet dat je je persoonlijk betrokken moet voelen bij de beantwoording van vragen en het geven van adviezen. Als je je er persoonlijk bij betrokken voelt, neem je vragen mee naar huis. En dat vind ik een slechte zaak. Tuurlijk moet je je er bij betrokken voelen, maar altijd op een zakelijk niveau.
Wat mij opvalt in de (Nederlandstalige) artikelen is dat men zich geheel conform de nieuwe Hi-spotjes afvraagt, ja, en nou? Nu zijn we geïntroduceerd in de wereld van Web 2.0, maar wat gaan we er nu verder mee doen? Mijns inziens mogelijkheden te over, maar dan moeten we er ook voor gaan! Nieuwe ideeën moeten steun krijgen. We moeten ze uitproberen, niet bang zijn om fouten te maken, maar tegelijkertijd ook goed kijken naar het nut en het rendement. En bovenal nooit, maar dan ook nooit het belang van de klant uit het oog verliezen.
Marieke
Ding 21
Tijd voor Ding 21: we zijn er bijna!
In de loop van de cursus ben ik Web 2.0 toepassingen tegen gekomen die ik erg leuk vond, maar waarvan ik dacht: wat heeft de bibliotheek hier nou aan? Maar de Aquabrowser My Discoveries vind ik bij uitstek de meest bruikbare Web 2.0 toepassing voor de bieb! De gedachte 'samen delen' komt hierin helemaal tot uiting.
Door hier gebruik van te maken, weet je als bibliotheek zijnde beter wat er speelt onder je doelgroepen en kun je daar ook beter op inspelen. Tegelijkertijd kun je zo aan je publiek laten zien wat voor moderne instelling de bieb is en wat voor mogelijkheden de bieb tegenwoordig allemaal niet biedt!
Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen het eng vinden om het publiek toe te laten bij het omschrijven en beoordelen van materialen. Want dat is toch jarenlang het domein geweest van de collectiebeheerders. Maar dan denk ik maar zo: je komt op die manier meer te weten over je klanten en hun voorkeuren. En uiteindelijk doe je het toch allemaal voor de klant, nietwaar?
De cataloguskaart zoals die in de bibliotheek in Michigan wordt gebruikt, vind ik overigens erg grappig. Een leuk visueel hulpmiddeltje om in één keer te laten zien wat er allemaal over dat materiaal is geschreven.
Marieke
In de loop van de cursus ben ik Web 2.0 toepassingen tegen gekomen die ik erg leuk vond, maar waarvan ik dacht: wat heeft de bibliotheek hier nou aan? Maar de Aquabrowser My Discoveries vind ik bij uitstek de meest bruikbare Web 2.0 toepassing voor de bieb! De gedachte 'samen delen' komt hierin helemaal tot uiting.
Door hier gebruik van te maken, weet je als bibliotheek zijnde beter wat er speelt onder je doelgroepen en kun je daar ook beter op inspelen. Tegelijkertijd kun je zo aan je publiek laten zien wat voor moderne instelling de bieb is en wat voor mogelijkheden de bieb tegenwoordig allemaal niet biedt!
Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen het eng vinden om het publiek toe te laten bij het omschrijven en beoordelen van materialen. Want dat is toch jarenlang het domein geweest van de collectiebeheerders. Maar dan denk ik maar zo: je komt op die manier meer te weten over je klanten en hun voorkeuren. En uiteindelijk doe je het toch allemaal voor de klant, nietwaar?
De cataloguskaart zoals die in de bibliotheek in Michigan wordt gebruikt, vind ik overigens erg grappig. Een leuk visueel hulpmiddeltje om in één keer te laten zien wat er allemaal over dat materiaal is geschreven.
Marieke
woensdag 22 april 2009
Ding 20
Vanavond in Rokkeveen aan de slag. 't Is rustig, dus dan doen we nog maar een Ding. Ding 20 alweer - de eindstreep komt in zicht!
Last.fm is echt een leuke uitvinding. Aanmelden gaat heel makkelijk, je bibliotheek opbouwen gaat heel makkelijk en de site komt met allerlei leuke suggesties - ook bands waar ik nog nooit van gehoord had, maar die ik wel heel aardig vind klinken... Grappig ook dat je je kunt aanmelden bij groepen en dat je kunt kijken welke muziek andere mensen goed vinden.
Voor de bieb is de suggestie die al op de weblog van de cursus stond, inderdaad heel handig. Koppel last.fm aan je cd/muziekdvd-collectie. Er gaat dan een wereld voor de leners open...
Marieke
Last.fm is echt een leuke uitvinding. Aanmelden gaat heel makkelijk, je bibliotheek opbouwen gaat heel makkelijk en de site komt met allerlei leuke suggesties - ook bands waar ik nog nooit van gehoord had, maar die ik wel heel aardig vind klinken... Grappig ook dat je je kunt aanmelden bij groepen en dat je kunt kijken welke muziek andere mensen goed vinden.
Voor de bieb is de suggestie die al op de weblog van de cursus stond, inderdaad heel handig. Koppel last.fm aan je cd/muziekdvd-collectie. Er gaat dan een wereld voor de leners open...
Marieke
zaterdag 18 april 2009
Ding 19
Social Networking. Blijkbaar loop ik achter, maar ik vind het niks. Ik zit niet op Hyves, Linkedin, Facebook of wat dan ook. Nooit de moeite voor genomen, en om nou te zeggen dat ik het mis, nee. Ik zoek ook mijn vrienden niet op op dat soort sites. 't Gaat eigenlijk helemaal langs me heen. Ik bel of mail liever. Of spreek gewoon af.
Maar ik kan me er ook wel iets bij voorstellen. Op deze manier kun je mensen volgen zonder dat je direct contact hoeft op te nemen. Of je kunt mensen laten weten hoe het met je gaat, wat je interesses zijn etc etc. , zonder dat je daarvoor met iedereen contact op hoeft te nemen. In die zin wel makkelijk.
Politici en bekende mensen zitten ook vaak op social networking sites. Wat vind ik daarvan? Tja, een beetje populair gedoe als je het mij vraagt. Die personen moeten hun profielen dan wel regelmatig up-to-date houden en ook contact onderhouden met de mensen die hun volgen. En of het daar nou van komt? Ik denk het niet. Die mensen hebben wel wat beters te doen toch? Of misschien laten ze alles wel updaten door medewerkers. Kan natuurlijk ook. Of ben ik te cynisch?
Daarnaast zit er ook een gevaarlijke kant aan dit soort websites. iedereen kan jou opzoeken. Dus ook bedrijven waar je gesolliciteerd hebt. En er zal maar net iemand iets raars over jou geschreven hebben. Nu weet ik wel dat je zelf kunt bepalen in welke mate je bepaalde dingen openbaar wilt maken, maar toch... je zal er maar niet bij stil staan.
Ik ga voor dit Ding dus ook geen profielen aanmaken. Ik hou het wel bij bellen, mailen en gewoon afspreken....
Marieke
Maar ik kan me er ook wel iets bij voorstellen. Op deze manier kun je mensen volgen zonder dat je direct contact hoeft op te nemen. Of je kunt mensen laten weten hoe het met je gaat, wat je interesses zijn etc etc. , zonder dat je daarvoor met iedereen contact op hoeft te nemen. In die zin wel makkelijk.
Politici en bekende mensen zitten ook vaak op social networking sites. Wat vind ik daarvan? Tja, een beetje populair gedoe als je het mij vraagt. Die personen moeten hun profielen dan wel regelmatig up-to-date houden en ook contact onderhouden met de mensen die hun volgen. En of het daar nou van komt? Ik denk het niet. Die mensen hebben wel wat beters te doen toch? Of misschien laten ze alles wel updaten door medewerkers. Kan natuurlijk ook. Of ben ik te cynisch?
Daarnaast zit er ook een gevaarlijke kant aan dit soort websites. iedereen kan jou opzoeken. Dus ook bedrijven waar je gesolliciteerd hebt. En er zal maar net iemand iets raars over jou geschreven hebben. Nu weet ik wel dat je zelf kunt bepalen in welke mate je bepaalde dingen openbaar wilt maken, maar toch... je zal er maar niet bij stil staan.
Ik ga voor dit Ding dus ook geen profielen aanmaken. Ik hou het wel bij bellen, mailen en gewoon afspreken....
Marieke
maandag 13 april 2009
Ding 18
Tweede Paasdag. Net wakker en bedacht me dat dit een mooi moment is om nog eens een Ding te doen. De kat beaamt dat en komt boven op het toetsenbord liggen :-)
Goed, Ding 18. We komen er wel! Library Thing. Ik moet me aanmelden en 10 boeken aan mijn digitale boekenplank toevoegen. Okee, gaan we doen. Na wat gestoei met gebruikernamen en wachtwoorden (Wat zijn er op het internet toch veel mensen met dezelfde naam als ik. Bizar.), ben ik aangemeld en kan ik boeken gaan toevoegen.
Dat ging vrij makkelijk. Hoewel, amazon en bol.com kenden toch niet al mijn boeken. Na een tijdje kwam ik er achter dat je beter de KB kunt aanvinken om je boeken mee te zoeken, die vindt ze altijd. Opvallend vind ik dat twee van mijn boeken maar door heel weinig mensen ook zijn toegevoegd. Elena's vlucht, Het verhaal van Jette en Frieder en Kogelharde Spruiten zijn nog erg onbekend in LibraryThing-land. Absolute uitschieter is 'In de ban van de ring'. Geen grote verrassing natuurlijk. Over 'In de ban van de ring' en 'Stam van de holenbeer' wordt online veel gediscussieerd. Dat zijn natuurlijk de bekendere boeken die door meer mensen gelezen zijn. En hoe meer mensen het boek gelezen hebben, hoe meer mensen er natuurlijk een mening over hebben.
LibraryThing is wel aardig, maar dan alleen voor de echte boekenfreaks. Ik moet zeggen, ik ben dol op lezen, maar dit spreekt me niet zo aan. Ik kan me wel voorstellen dat het leuk is als je lid wil worden van een leesclubje ofzo. Dat hoeft niet meer per sé met mensen uit de buurt; je kunt dat nu dus ook online. Misschien ook aardig voor de bieb om een discussiegroep op te richten voor leden van de bieb, of mensen uit Zoetermeer... Plaats een link vanaf de website naar Library Thing. Mogelijkheden te over.
Marieke
Goed, Ding 18. We komen er wel! Library Thing. Ik moet me aanmelden en 10 boeken aan mijn digitale boekenplank toevoegen. Okee, gaan we doen. Na wat gestoei met gebruikernamen en wachtwoorden (Wat zijn er op het internet toch veel mensen met dezelfde naam als ik. Bizar.), ben ik aangemeld en kan ik boeken gaan toevoegen.
Dat ging vrij makkelijk. Hoewel, amazon en bol.com kenden toch niet al mijn boeken. Na een tijdje kwam ik er achter dat je beter de KB kunt aanvinken om je boeken mee te zoeken, die vindt ze altijd. Opvallend vind ik dat twee van mijn boeken maar door heel weinig mensen ook zijn toegevoegd. Elena's vlucht, Het verhaal van Jette en Frieder en Kogelharde Spruiten zijn nog erg onbekend in LibraryThing-land. Absolute uitschieter is 'In de ban van de ring'. Geen grote verrassing natuurlijk. Over 'In de ban van de ring' en 'Stam van de holenbeer' wordt online veel gediscussieerd. Dat zijn natuurlijk de bekendere boeken die door meer mensen gelezen zijn. En hoe meer mensen het boek gelezen hebben, hoe meer mensen er natuurlijk een mening over hebben.
LibraryThing is wel aardig, maar dan alleen voor de echte boekenfreaks. Ik moet zeggen, ik ben dol op lezen, maar dit spreekt me niet zo aan. Ik kan me wel voorstellen dat het leuk is als je lid wil worden van een leesclubje ofzo. Dat hoeft niet meer per sé met mensen uit de buurt; je kunt dat nu dus ook online. Misschien ook aardig voor de bieb om een discussiegroep op te richten voor leden van de bieb, of mensen uit Zoetermeer... Plaats een link vanaf de website naar Library Thing. Mogelijkheden te over.
Marieke
vrijdag 3 april 2009
Ding 17
Zowaar even een rustig moment - tijd voor Ding 17. 'Ga op zoek naar een Web 2.0 dienst die jou aanspreekt'. Nou ja, dat zijn er wel een heleboel. Sommige vind ik vreselijk, anderen weer super handig.
Wat ik voor persoonlijk gebruik echt een uitvinding vind, is www.waarbenjijnu.nl. Mensen uit heel Nederland die aan het rondreizen zijn, houden hier hun reisdagboek bij, plaatsen foto's, filmpjes etc. En op een landkaartje is hun route te volgen, samen met wat gegevens over plek waar ze nu zijn. Een blog eigenlijk. Maar je kunt op de site ook op de wereldkaart klikken en verhalen van reizigers in bijvoorbeeld Azie volgen. Of in een specifiek land. Op de site zijn ook reistips van de dagboekhouders terug te vinden, handig voor als je een reis aan het plannen bent! Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, totdat een vriendin van mij voor drie maanden naar Australie vertrok. Telkens als zij haar blog had bijgewerkt, kreeg ik een mailtje en zo kon haar reis en al haar avonturen volgen. Geweldig.
Wat ik voor zakelijk gebruik heel handig vind, is www.backpakit.com Een site waar je als groep kunt samenwerken; informatie delen, opslaan en bewerken, een groepsagenda bijhouden, to-do-lijstjes bijhouden, van alles en nog wat. Heel handig voor als je met mensen moet samenwerken die op een grote afstand zitten. In hoeverre dit voor de bieb handig is... tja. Veel van dit soort toepassingen zitten ook al in Lotus Notus of Outlook. Maar daarvoor moet je vaak wel eerst inloggen op het systeem. Wat als je dat nou niet kunt? Of als je samenwerkt met personen uit verschillende organisaties? Dan zijn dit soort toepassingen toch best handig.
Goed, tot zover Ding 17. Op naar Ding 18!
Marieke
Wat ik voor persoonlijk gebruik echt een uitvinding vind, is www.waarbenjijnu.nl. Mensen uit heel Nederland die aan het rondreizen zijn, houden hier hun reisdagboek bij, plaatsen foto's, filmpjes etc. En op een landkaartje is hun route te volgen, samen met wat gegevens over plek waar ze nu zijn. Een blog eigenlijk. Maar je kunt op de site ook op de wereldkaart klikken en verhalen van reizigers in bijvoorbeeld Azie volgen. Of in een specifiek land. Op de site zijn ook reistips van de dagboekhouders terug te vinden, handig voor als je een reis aan het plannen bent! Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, totdat een vriendin van mij voor drie maanden naar Australie vertrok. Telkens als zij haar blog had bijgewerkt, kreeg ik een mailtje en zo kon haar reis en al haar avonturen volgen. Geweldig.
Wat ik voor zakelijk gebruik heel handig vind, is www.backpakit.com Een site waar je als groep kunt samenwerken; informatie delen, opslaan en bewerken, een groepsagenda bijhouden, to-do-lijstjes bijhouden, van alles en nog wat. Heel handig voor als je met mensen moet samenwerken die op een grote afstand zitten. In hoeverre dit voor de bieb handig is... tja. Veel van dit soort toepassingen zitten ook al in Lotus Notus of Outlook. Maar daarvoor moet je vaak wel eerst inloggen op het systeem. Wat als je dat nou niet kunt? Of als je samenwerkt met personen uit verschillende organisaties? Dan zijn dit soort toepassingen toch best handig.
Goed, tot zover Ding 17. Op naar Ding 18!
Marieke
dinsdag 3 maart 2009
Ding 16
Okee, we gooien Ding 16 er meteen maar achteraan! YouTube. Eerste gedachte: leuk, handig, veel op te vinden en ook handig voor bedrijven en instellingen. Sportschool Lady's Fitness maakt er bijvoorbeeld gebruik van om uit te leggen wat de lessen inhouden. Heel handig. En wat te denken van die buikspreekpop Achmed The Dead Terrorist? Ontdekt via YouTube! Of reclames? Dat filmpje van DE waarin die twee omaatjes straattaal spreken? Een grote hit dankzij YouTube - en heel veel free publicity voor DE!
Zelf maak ik er niet zoveel gebruik van. Als ik erop kijk, is het meestal om wat ondersteunend beeldmateriaal voor presentaties te zoeken. Zo heb ik eens een briljant fragment uit Sesamstraat over schrijven gebruikt in een presentatie. Breekt het ijs, is grappig, maar het is wel meteen duidelijk waar het over gaat. Die Plain English filmpjes zijn ook uitermate geschikt om presentaties over toepassingen van Web 2.0 in te leiden!
De bieb kan natuurlijk ook filmpjes plaatsen. Denk aan bibliotheek'journaals', filmpjes van activiteiten, klassenbezoeken, schrijversbezoeken, een digitale tour door de bieb, een filmpje waarin wordt uitgelegd hoe de automaten werken, etc. etc. Denk daarbij wel weer aan portretrechten enzo.
YouTube is leuk! Zo veel te zien, zo veel te ontdekken, zo veel mogelijkheden: je kunt er uren zoet mee zijn.
Marieke
Zelf maak ik er niet zoveel gebruik van. Als ik erop kijk, is het meestal om wat ondersteunend beeldmateriaal voor presentaties te zoeken. Zo heb ik eens een briljant fragment uit Sesamstraat over schrijven gebruikt in een presentatie. Breekt het ijs, is grappig, maar het is wel meteen duidelijk waar het over gaat. Die Plain English filmpjes zijn ook uitermate geschikt om presentaties over toepassingen van Web 2.0 in te leiden!
De bieb kan natuurlijk ook filmpjes plaatsen. Denk aan bibliotheek'journaals', filmpjes van activiteiten, klassenbezoeken, schrijversbezoeken, een digitale tour door de bieb, een filmpje waarin wordt uitgelegd hoe de automaten werken, etc. etc. Denk daarbij wel weer aan portretrechten enzo.
YouTube is leuk! Zo veel te zien, zo veel te ontdekken, zo veel mogelijkheden: je kunt er uren zoet mee zijn.
Marieke
zondag 1 maart 2009
Ding 15
Zondagochtend, in pyjama met kat op schoot achter de computer. Tijd voor Ding 15: Podcasting!
Ik doe er niks mee, maar is al een poosje bij mij bekend. Ik moest daar een aantal jaar geleden voor school al mee aan de slag. Was erg leuk: we hebben toen eerst aan de klas uitgelgd wat het is en hoe bedrijven er gebruik van kunnen maken en vervolgens hebben we de klas een aantal podcasts laten maken.
Zoals al vaker gezegd, ben ik groot fan van de filmpjes in Plain English. Ook Podcasting in Plain English is weer een toppertje! En wat leuk om te zien dat je bijna overal wel een podcast over kunt vinden. Ik vind het tv-programma weg met BNN altijd erg leuk om te kijken en ik zag nu op gespod.nl dat er een gelijknamige podcast van bestaat. Mooi dat ik die ga volgen!
Voor de bieb kan ik me voorstellen dat er wekelijks of maandelijks een podcast gemaakt kan worden met de laatste nieuwtjes, verslagen van schoolbezoeken, activiteiten of bijvoorbeeld schrijversbezoeken. Een soort luisternieuwsbrief waarin de dynamiek van de bibliotheek wordt weergegeven. Maar dan moet er wel heel goed naar auteursrechten gekeken worden, of hoe dat dan ook mag heten in de podcastwereld. Ik kan me voorstellen dat het voorlezen van een boek op zo'n podcasts bepaalde rechten schend. En misschien is het eigenlijk veel leuker om er een vodcast van te maken? Plaatsen we alles op YouTube; is de bieb nog vindbaarder en spreekt het nog meer tot de verbeelding.
Marieke
Ik doe er niks mee, maar is al een poosje bij mij bekend. Ik moest daar een aantal jaar geleden voor school al mee aan de slag. Was erg leuk: we hebben toen eerst aan de klas uitgelgd wat het is en hoe bedrijven er gebruik van kunnen maken en vervolgens hebben we de klas een aantal podcasts laten maken.
Zoals al vaker gezegd, ben ik groot fan van de filmpjes in Plain English. Ook Podcasting in Plain English is weer een toppertje! En wat leuk om te zien dat je bijna overal wel een podcast over kunt vinden. Ik vind het tv-programma weg met BNN altijd erg leuk om te kijken en ik zag nu op gespod.nl dat er een gelijknamige podcast van bestaat. Mooi dat ik die ga volgen!
Voor de bieb kan ik me voorstellen dat er wekelijks of maandelijks een podcast gemaakt kan worden met de laatste nieuwtjes, verslagen van schoolbezoeken, activiteiten of bijvoorbeeld schrijversbezoeken. Een soort luisternieuwsbrief waarin de dynamiek van de bibliotheek wordt weergegeven. Maar dan moet er wel heel goed naar auteursrechten gekeken worden, of hoe dat dan ook mag heten in de podcastwereld. Ik kan me voorstellen dat het voorlezen van een boek op zo'n podcasts bepaalde rechten schend. En misschien is het eigenlijk veel leuker om er een vodcast van te maken? Plaatsen we alles op YouTube; is de bieb nog vindbaarder en spreekt het nog meer tot de verbeelding.
Marieke
vrijdag 27 februari 2009
Ding 14
Ding 14, Instant Messaging. Ik heb tot nu toe alleen ervaring met MSN, maar wat heb ik daar toch een hekel aan! Je kunt er alleen maar loze gesprekken voeren, want alle reacties lopen door elkaar, zodat je op een gegeven moment niet meer weet waar die reacties op slaan. Of degene met wie je praat is opeens wat anders aan het doen, zodat het gesprek wordt afgebroken... Ik heb een aantal keer met klasgenoten overlegd via MSN, maar ik werd gillend gek! Geef mij maar de telefoon!
Na deze vrolijke inleiding maar eens kijken wat we er allemaal mee moeten doen.
Okee, achtergrondinformatie gelezen. Met de info van Wikipedia kan ik niet zoveel, de info van Frankwatching is wel erg nuttig. Ik gebruik Frankwatching ook veel als infobron voor mijn studie of stage. Frankwatching schaar Skypen ook onder IM. In dat geval denk ik alweer een beetje positiever over IM, want Skypen vind ik wel heel handig (en geldbesparend!). Komt natuurlijk omdat het zoveel op bellen lijkt! En jeetje, wat maken al veel bibliotheken in Amerika al gebruik van IM. Wel opvallend dat het merendeel universiteitsbibliotheken betreft. Zou daar een reden voor zijn?
Ik heb vervolgens de chatfunctie op Aladin uitgeprobeerd. Dat werkt wel heel handig, ik kreeg meteen reactie, de persoon achter de chat ging kijken of hij/zij mijn vraag kon beantwoorden, maar dat lukt niet zo 1,2,3. Mijn vraag was te ingewikkeld. Ik moest 'm per e-mail sturen, zodat ze er wat meer tijd aan konden besteden. Maar ik denk dat als je een eenvoudige vraag stelt, dat je snel antwoord krijgt.
Een chatfunctie voor de bieb kan handig zijn. Maar als je dat extern wilt doen, moet er wel iemand worden vrijgemaakt om dat constant te doen. Ik denk niet dat het handig is om dat tegelijkertijd met andere werkzaamheden te doen. Intern kan het wel handig zijn, bijvoorbeeld voor vragen als: 'lunchen?', 'heb je even tijd?', etc. Maar de vraag is of even bellen of langslopen toch niet handiger is.
Marieke
Na deze vrolijke inleiding maar eens kijken wat we er allemaal mee moeten doen.
Okee, achtergrondinformatie gelezen. Met de info van Wikipedia kan ik niet zoveel, de info van Frankwatching is wel erg nuttig. Ik gebruik Frankwatching ook veel als infobron voor mijn studie of stage. Frankwatching schaar Skypen ook onder IM. In dat geval denk ik alweer een beetje positiever over IM, want Skypen vind ik wel heel handig (en geldbesparend!). Komt natuurlijk omdat het zoveel op bellen lijkt! En jeetje, wat maken al veel bibliotheken in Amerika al gebruik van IM. Wel opvallend dat het merendeel universiteitsbibliotheken betreft. Zou daar een reden voor zijn?
Ik heb vervolgens de chatfunctie op Aladin uitgeprobeerd. Dat werkt wel heel handig, ik kreeg meteen reactie, de persoon achter de chat ging kijken of hij/zij mijn vraag kon beantwoorden, maar dat lukt niet zo 1,2,3. Mijn vraag was te ingewikkeld. Ik moest 'm per e-mail sturen, zodat ze er wat meer tijd aan konden besteden. Maar ik denk dat als je een eenvoudige vraag stelt, dat je snel antwoord krijgt.
Een chatfunctie voor de bieb kan handig zijn. Maar als je dat extern wilt doen, moet er wel iemand worden vrijgemaakt om dat constant te doen. Ik denk niet dat het handig is om dat tegelijkertijd met andere werkzaamheden te doen. Intern kan het wel handig zijn, bijvoorbeeld voor vragen als: 'lunchen?', 'heb je even tijd?', etc. Maar de vraag is of even bellen of langslopen toch niet handiger is.
Marieke
zaterdag 14 februari 2009
Ding 13
Vanochtend wakker geschoten: wat voor dag is het vandaag? Zaterdag. O ja, werken! Maar ik ben vandaag vrij, want vriendlief is jarig. Zijn wekker gaat echter pas om een uur of 10, dus heb ik zomaar even tijd voor het volgende ding. Is dat een mooie meevaller!
Goed. Ding 13. Online kantoortoepassingen. Wat gaan we doen? Aan de slag met Google Docs en spreadsheets.
Naar mijn idee een superhandige tool, maar ik kan me ook voorstellen dat bedrijven er aarzelend op reageren. Als werknemers ermee gaan werken, wordt er natuurlijk bedrijfsinformatie via internet uitgewisseld. Ik weet niet hoe makkelijk zoiets te kraken is, maar dat lijkt me toch niet echt ideaal. Wat wel ideaal is, is om die online kantoortoepassingen via het intranet beschikbaar te stellen! Dan kunnen werknemers toch online aan een document werken, maar dan in een veilige omgeving. Hoeft er niet met versies gewerkt te worden, scheelt weer e-mailoverlast en hoeft men zich niet druk te maken over de veiligheid. Intranet 2.0!
Overigens is het filmpje van Google Docs in plain English weer briljant! Na alle informatie gelezen te hebben, heb ik het zelf maar eens uitgeprobeerd. Ik heb voor mezelf een tweede gmail-account aangemaakt, om precies te kunnen volgen wat er gebeurt. Ik heb een documentje aangemaakt en die gedeeld met mijn tweede account. Dat gaat supersimpel. Dan log ik bij gmail in met mijn tweede account en vind daar een link naar Google Docs. Ik klik er op en kan meteen aanpassingen maken en opslaan. Heel handig!
Wat ik minder handig vind, is dat ik op mijn eerste account (als contentbeheerder zijnde) geen bericht krijg dat er aanpassingen aan het document zijn gemaakt. Ook is er in het document niet aangegeven welke aanpassingen zijn gemaakt. Nu had ik maar een kort document, dus ik zie het nu wel. Maar als je bijvoorbeeld aan een rapport van een pagina of 50 werkt, zie je niet direct wat er is veranderd. Dat zou ik namelijk wel erg handig vinden. Want wat als je het als contentbeheerder het niet eens zou zijn met de wijzigingen?
Misschien bestaan deze mogelijkheden wel en heb ik ze over het hoofd gezien. Als dat zo is, hoor ik het graag. In ieder geval vind ik het weer een leuke tool die nog eens zeer bruikbaar is ook!
Marieke
Goed. Ding 13. Online kantoortoepassingen. Wat gaan we doen? Aan de slag met Google Docs en spreadsheets.
Naar mijn idee een superhandige tool, maar ik kan me ook voorstellen dat bedrijven er aarzelend op reageren. Als werknemers ermee gaan werken, wordt er natuurlijk bedrijfsinformatie via internet uitgewisseld. Ik weet niet hoe makkelijk zoiets te kraken is, maar dat lijkt me toch niet echt ideaal. Wat wel ideaal is, is om die online kantoortoepassingen via het intranet beschikbaar te stellen! Dan kunnen werknemers toch online aan een document werken, maar dan in een veilige omgeving. Hoeft er niet met versies gewerkt te worden, scheelt weer e-mailoverlast en hoeft men zich niet druk te maken over de veiligheid. Intranet 2.0!
Overigens is het filmpje van Google Docs in plain English weer briljant! Na alle informatie gelezen te hebben, heb ik het zelf maar eens uitgeprobeerd. Ik heb voor mezelf een tweede gmail-account aangemaakt, om precies te kunnen volgen wat er gebeurt. Ik heb een documentje aangemaakt en die gedeeld met mijn tweede account. Dat gaat supersimpel. Dan log ik bij gmail in met mijn tweede account en vind daar een link naar Google Docs. Ik klik er op en kan meteen aanpassingen maken en opslaan. Heel handig!
Wat ik minder handig vind, is dat ik op mijn eerste account (als contentbeheerder zijnde) geen bericht krijg dat er aanpassingen aan het document zijn gemaakt. Ook is er in het document niet aangegeven welke aanpassingen zijn gemaakt. Nu had ik maar een kort document, dus ik zie het nu wel. Maar als je bijvoorbeeld aan een rapport van een pagina of 50 werkt, zie je niet direct wat er is veranderd. Dat zou ik namelijk wel erg handig vinden. Want wat als je het als contentbeheerder het niet eens zou zijn met de wijzigingen?
Misschien bestaan deze mogelijkheden wel en heb ik ze over het hoofd gezien. Als dat zo is, hoor ik het graag. In ieder geval vind ik het weer een leuke tool die nog eens zeer bruikbaar is ook!
Marieke
zondag 8 februari 2009
Ding 12
Vandaag ding 12. Ik heb gespeeld in de zandbak.... Geinig, die wiki. Zo kom je nog eens wat te weten over je collega's! Zie onderstaande links voor mijn input.
Mijn favorieten actief
Mijn favorieten cultureel
Mijn favorieten radio, tv, muziek
Marieke
Mijn favorieten actief
Mijn favorieten cultureel
Mijn favorieten radio, tv, muziek
Marieke
zondag 11 januari 2009
Ding 11
I love Wikipedia. Ontzettend handig en achter elke computer bereikbaar. Ik maak er dan ook zeer regelmatig gebruik van, ook voor mijn studie! Een onbekende term? Of ik zoek wat meer informatie over een bepaald onderwerp of persoon? Wikipedia! En doordat iedereen teksten kan aanvullen en wijzigen, is het naar mijn idee zeker betrouwbaar.
En wat met Wikipedia kan, kan op dezelfde wijze natuurlijk met elk onderwerp. Ik heb alle bibliotheekwiki's even bekeken en ik moet zeggen, ik vind 't allemaal goede initiatieven! Vooral de best practices wiki springt er voor mij uit. Daar kun je als bibliotheek zijnde je successen delen en leren van andermans fouten. Chapeau voor het initiatief van Yolanda. Ik hoop dat haar wiki een groot succes wordt.
Voor vandaag laat ik het hier even bij. Een volgende keer weer verder. In ieder geval kunnen er weer drie Dingen van mijn lijstje afgestreept worden!
Marieke
En wat met Wikipedia kan, kan op dezelfde wijze natuurlijk met elk onderwerp. Ik heb alle bibliotheekwiki's even bekeken en ik moet zeggen, ik vind 't allemaal goede initiatieven! Vooral de best practices wiki springt er voor mij uit. Daar kun je als bibliotheek zijnde je successen delen en leren van andermans fouten. Chapeau voor het initiatief van Yolanda. Ik hoop dat haar wiki een groot succes wordt.
Voor vandaag laat ik het hier even bij. Een volgende keer weer verder. In ieder geval kunnen er weer drie Dingen van mijn lijstje afgestreept worden!
Marieke
Ding 10
Zoals ik aan het einde van mijn vorige bericht al aangaf, zit ik privé niet zoveel achter de computer. Favorieten? Dat zijn er niet zoveel. Die sla ik niet op, die weet ik wel uit m'n hoofd. Delicious is handig, maar ik zal daar zelf geen gebruik van maken. Gewoon om dat ik daar geen behoefte aan heb. Zit je nou veel achter de computer en bezoek je dagelijks veel verschillende websites, dan kan ik me voorstellen dat je daar wel gebruik van gaat maken.
En eigenlijk is het ook een verbeterde versie van Google. Je zoekt op een onderwerp en jee weet dat je wat aan de uitkomsten hebt. De uitkomsten zijn immers favoriete websites van andere mensen. En bij Google weet je maar nooit hoe relevant de resultaten zijn...
Voor de bieb kan ik me voorstellen dat het handig is. Misschien komen er wel veel kinderen om informatie over een onderwerp vragen waar weinig boeken van zijn. Dan moeten zij hun informatie van internet plukken. Het is dan handig als de bibliotheek kant-en-klare lijsten met websites over bepaalde onderwerpen klaar heeft liggen. Er hoeft dan niet voor elk onderwero opnieuw gegoogeld te worden en zijn die kinderen ook weer blij. Daarvoor zou delicious bijvoorbeeld gebruikt kunnen worden. En er zijn vast talloze varianten hierop te bedenken.
Marieke
P.S. Het filmpje Social bookmarking in plain English is trouwens erg leuk! Ook de site waar het filmpje op staat is zeker de moeite waard. Een site die filmpjes in verschillende talen kan ondertitelen! Geweldig! Dat vind ik toch wel erg leuk aan deze cursus. Je komt websites tegen die je anders nooit gevonden had.
En eigenlijk is het ook een verbeterde versie van Google. Je zoekt op een onderwerp en jee weet dat je wat aan de uitkomsten hebt. De uitkomsten zijn immers favoriete websites van andere mensen. En bij Google weet je maar nooit hoe relevant de resultaten zijn...
Voor de bieb kan ik me voorstellen dat het handig is. Misschien komen er wel veel kinderen om informatie over een onderwerp vragen waar weinig boeken van zijn. Dan moeten zij hun informatie van internet plukken. Het is dan handig als de bibliotheek kant-en-klare lijsten met websites over bepaalde onderwerpen klaar heeft liggen. Er hoeft dan niet voor elk onderwero opnieuw gegoogeld te worden en zijn die kinderen ook weer blij. Daarvoor zou delicious bijvoorbeeld gebruikt kunnen worden. En er zijn vast talloze varianten hierop te bedenken.
Marieke
P.S. Het filmpje Social bookmarking in plain English is trouwens erg leuk! Ook de site waar het filmpje op staat is zeker de moeite waard. Een site die filmpjes in verschillende talen kan ondertitelen! Geweldig! Dat vind ik toch wel erg leuk aan deze cursus. Je komt websites tegen die je anders nooit gevonden had.
Ding 9
Ik was van plan om gisteren in OH weer een aantal Dingen te gaan doen, maar door alle drukte ben ik daar totaal niet aan toe gekomen. Daarom vandaag maar alles even aan de kant gezet om een inhaalslag te maken. Ik las dat je nu eigenlijk met Ding 15 en 16 bezig zou moeten zijn en dat 9 maart de cursus afgesloten moet zijn. Dat wordt nog aanpoten! Aan de slag dan maar. Vriend weggestuurd, dekentje over me heen (want het is zo verrekte koud) en slapende kat op schoot.
Goed. Ding 9. Schrijf een posting over jouw visie op Web 2.0
Het toeval wil dat ik tijdens mijn vorige en huidige opleiding een aantal keer in zakelijke zin met Web 2.0 in aanraking ben gekomen. Web 2.0 draait m.i. om delen. Gedachten worden gedeeld, documenten worden gedeeld, foto's worden gedeeld.... etc. etc. En wat voor mij ook typisch Web 2.0 is, is dat je overal op kunt reageren. Dat maakt het erg leuk, maar tegelijkertijd wordt er ook snel gereageerd, zonder er goed over na te denken. Maar je reageert wel op internet, dus alles blijft terug te vinden voor iedereen.
En daar schuilt ook een gevaar in. Als je actief op internet bezig bent, kan dat ook verkeerd uit pakken. Denk bijvoorbeeld eens aan toekomstige werkgevers. Je kunt er donder op zeggen dat ze jou eens gaan googelen, of opzoeken op hyves ofzo. En als je dan net verkeerde foto's hebt geplaatst of een reactie hebt geuit die niet door de beugel kan, dan kan je toekomstige werkgever dat ook lezen. Ik begreep overigens dat een aantal collega's de cursus (excuus: opleiding :-)) Mediacoach aan het volgen zijn. Dit soort kwesties zullen tijdens die opleiding ongetwijfeld ook aan de orde komen. Goede zaak! Maar goed, dat terzijde.
Tijdens mijn vorige stage was ik bezig met het opzetten van een nieuwe website. Daar heb ik een aantal toepassingen van Web 2.0 voorgesteld. Ook nu, tijdens mijn huidige stage m.b.t. intranet, ben ik bezig met Web 2.0. Want nu het internet zoveel (nieuwe) toepassingen kent, sijpelt dat ook langzamerhand door in de wereld van het intranet. Er wordt zelfs al enige tijd gesproken over intranet 2.0! De mogelijkheden zijn immers eindeloos. Een directeur kan bijvoorbeeld een weblog bijhouden, die dan via het intranet voor de medewerkers te volgen is. Interessant, dan weet je ook waar je directeur mee bezig is... En bovendien verkleint dat de afstand tussen directeur en 'gewone' medewerker. Of wat te denken van nieuws van zakelijke bronnen van buitenaf. Via rss kan dat nieuws op het intranet worden gezet. Hoeven de medewerkers alleen maar het intranet op te starten om op de hoogte te blijven. Of via het intranet toepassingen aanbieden zodat meerdere mensen in een gezamenlijk document kunnen werken. En als er intern nieuws wordt geplaatst, kunnen de medewerkers daar op reageren.
Ik merk wel dat er zeer aarzelend wordt gereageerd op het toepassen van Web 2.0 in zakelijk opzicht. De vraag is of het wel zo wenselijk is dat alles gedeeld kan worden en dat overal op gereageerd kan worden. Leidt dat niet af van het werk? Want daar wordt immers het geld verdiend... Maar misschien zijn er bedrijven waar er heel anders over Web 2.0 en Intranet 2.0 wordt gedacht?
Qua privédoeleinden vind ik Web 2.0 echt geweldig. Vooral de eindeloze mogelijkheden spreken mij aan. Toch ik er zelf eigenlijk nauwelijks iets mee. Als ik thuis ben, ga ik niet zo gauw achter de computer zitten. Ik ga liever op pad, kijk een filmpje of lees een boek. Ik verslind zeker twee boeken per week. Wat dat betreft is het niet zo gek dat ik in een bibliotheek werk....
Marieke
Goed. Ding 9. Schrijf een posting over jouw visie op Web 2.0
Het toeval wil dat ik tijdens mijn vorige en huidige opleiding een aantal keer in zakelijke zin met Web 2.0 in aanraking ben gekomen. Web 2.0 draait m.i. om delen. Gedachten worden gedeeld, documenten worden gedeeld, foto's worden gedeeld.... etc. etc. En wat voor mij ook typisch Web 2.0 is, is dat je overal op kunt reageren. Dat maakt het erg leuk, maar tegelijkertijd wordt er ook snel gereageerd, zonder er goed over na te denken. Maar je reageert wel op internet, dus alles blijft terug te vinden voor iedereen.
En daar schuilt ook een gevaar in. Als je actief op internet bezig bent, kan dat ook verkeerd uit pakken. Denk bijvoorbeeld eens aan toekomstige werkgevers. Je kunt er donder op zeggen dat ze jou eens gaan googelen, of opzoeken op hyves ofzo. En als je dan net verkeerde foto's hebt geplaatst of een reactie hebt geuit die niet door de beugel kan, dan kan je toekomstige werkgever dat ook lezen. Ik begreep overigens dat een aantal collega's de cursus (excuus: opleiding :-)) Mediacoach aan het volgen zijn. Dit soort kwesties zullen tijdens die opleiding ongetwijfeld ook aan de orde komen. Goede zaak! Maar goed, dat terzijde.
Tijdens mijn vorige stage was ik bezig met het opzetten van een nieuwe website. Daar heb ik een aantal toepassingen van Web 2.0 voorgesteld. Ook nu, tijdens mijn huidige stage m.b.t. intranet, ben ik bezig met Web 2.0. Want nu het internet zoveel (nieuwe) toepassingen kent, sijpelt dat ook langzamerhand door in de wereld van het intranet. Er wordt zelfs al enige tijd gesproken over intranet 2.0! De mogelijkheden zijn immers eindeloos. Een directeur kan bijvoorbeeld een weblog bijhouden, die dan via het intranet voor de medewerkers te volgen is. Interessant, dan weet je ook waar je directeur mee bezig is... En bovendien verkleint dat de afstand tussen directeur en 'gewone' medewerker. Of wat te denken van nieuws van zakelijke bronnen van buitenaf. Via rss kan dat nieuws op het intranet worden gezet. Hoeven de medewerkers alleen maar het intranet op te starten om op de hoogte te blijven. Of via het intranet toepassingen aanbieden zodat meerdere mensen in een gezamenlijk document kunnen werken. En als er intern nieuws wordt geplaatst, kunnen de medewerkers daar op reageren.
Ik merk wel dat er zeer aarzelend wordt gereageerd op het toepassen van Web 2.0 in zakelijk opzicht. De vraag is of het wel zo wenselijk is dat alles gedeeld kan worden en dat overal op gereageerd kan worden. Leidt dat niet af van het werk? Want daar wordt immers het geld verdiend... Maar misschien zijn er bedrijven waar er heel anders over Web 2.0 en Intranet 2.0 wordt gedacht?
Qua privédoeleinden vind ik Web 2.0 echt geweldig. Vooral de eindeloze mogelijkheden spreken mij aan. Toch ik er zelf eigenlijk nauwelijks iets mee. Als ik thuis ben, ga ik niet zo gauw achter de computer zitten. Ik ga liever op pad, kijk een filmpje of lees een boek. Ik verslind zeker twee boeken per week. Wat dat betreft is het niet zo gek dat ik in een bibliotheek werk....
Marieke
Abonneren op:
Posts (Atom)
