Hoera! Eindelijk de finish gehaald: Ding 23!
Mijn favoriete dingen? Last.fm en de online kantoortoepassingen. Met het eerste was ik nog niet bekend, met het tweede een beetje. Het leukste van allemaal vind ik dat de cursus je inspireert om verder te zoeken. Zo moest ik laatst een presentatie ter voorbereiding doorspreken met een klasgenoot in Nijkerk. Was erg lastig, aangezien ik de sheets had en tijdens het gesprek meteen dingen wilde aanpassen. Op het internet op zoek gegaan en Beam Your Screen gevonden. Na een simpele installatie zag mijn klasgenoot op haar scherm een weergave van mijn scherm en zo hebben we heel eenvoudig de presentatie samen kunnen aanpassen.
Wat 23Dingen met mij heeft gedaan? Wat ik net aangaf, je doet inspiratie op en je ontdekt nieuwe dingen. Daarnaast moet ik er eerlijk bij zeggen dat de cursus mij veel tijd en soms ook wel frustratie heeft gekost. Het was nog een extra verplichting erbij, eentje die ik er eigenlijk helemaal niet bij kon hebben. Vandaar ook dat ik er langer over gedaan heb dan de meeste anderen. Maar nu ik aan het einde ben, ben ik blij dat ik heb volgehouden. De cursus heeft me zeker wel wat leuks opgeleverd.
Wat het met de organisatie heeft gedaan? Naar mijn idee zijn er veel mensen intensief mee bezig geweest. Er is in ieder geval veel over gepraat, zeker in de eerste weken. Ook zag ik na het officiële einde een wiki verschijnen. Ik ben niet bij de afsluitingsbijeenkomst geweest, dus weet niet welke ideeën daar precies geopperd zijn, maar er zullen in de nabije toekomst vast nog wel wat meer Web 2.0 toepassingen binnen de bieb gelanceerd worden. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.
Hoe kan de cursus verbeterd worden? Twitter is de laatste tijd een hot item. Je hoort en leest er veel over in de media. Het lijkt mij goed om in de cursus ook aan dat onderwerp aandacht te besteden.
Tot slot: 23Dingen is voor mij...
INSPIRATIE EN EEN AANZET TOT INNOVATIE
Met dank aan Jory, mijn coach, voor het lezen, bijhouden en de oppeppende berichten en aan Marlijn, die het na het einde van de cursus van Jory heeft overgenomen.
Marieke
zondag 31 mei 2009
Ding 22
En met de kat inmiddels op schoot (ongelooflijk hoe vaak dat beest me gezelschap is komen houden tijdens mijn 23dingen-uurtjes, blijkbaar vind hij het een leuk onderwerp :-)), stomen we door naar Ding 22.
Wat er wordt gezegd in de opdracht, herken ik wel: alles is opeens 2.0. Overal wordt het tegenaan geplakt, hoewel ik Boodschappen 2.0 nog niet ben tegengekomen! Ik kan me dan ook wel vinden in de mening dat de bibliotheek altijd 2.0 is geweest: samenwerkend, publieksvriendelijk en gastvrij. Het is natuurlijk ook maar net wat je onder 2.0 verstaat...
Het manifest van Kees Hamann vind ik sterk, hoewel ik het niet met alle punten eens ben. Zo vind ik niet dat je oude vormen van diensten moet opheffen, als daar nog gebruik van wordt gemaakt. Ik doel daarmee op bijvoorbeeld bejaarden die vertrouwd zijn met bepaalde diensten. Zij kunnen niet zo snel omschakelen en voor hen is het prettig als die diensten aangeboden blijven worden. Ook ben ik het niet eens met het laatste punt van Kees Hamann. Ik vind niet dat je je persoonlijk betrokken moet voelen bij de beantwoording van vragen en het geven van adviezen. Als je je er persoonlijk bij betrokken voelt, neem je vragen mee naar huis. En dat vind ik een slechte zaak. Tuurlijk moet je je er bij betrokken voelen, maar altijd op een zakelijk niveau.
Wat mij opvalt in de (Nederlandstalige) artikelen is dat men zich geheel conform de nieuwe Hi-spotjes afvraagt, ja, en nou? Nu zijn we geïntroduceerd in de wereld van Web 2.0, maar wat gaan we er nu verder mee doen? Mijns inziens mogelijkheden te over, maar dan moeten we er ook voor gaan! Nieuwe ideeën moeten steun krijgen. We moeten ze uitproberen, niet bang zijn om fouten te maken, maar tegelijkertijd ook goed kijken naar het nut en het rendement. En bovenal nooit, maar dan ook nooit het belang van de klant uit het oog verliezen.
Marieke
Wat er wordt gezegd in de opdracht, herken ik wel: alles is opeens 2.0. Overal wordt het tegenaan geplakt, hoewel ik Boodschappen 2.0 nog niet ben tegengekomen! Ik kan me dan ook wel vinden in de mening dat de bibliotheek altijd 2.0 is geweest: samenwerkend, publieksvriendelijk en gastvrij. Het is natuurlijk ook maar net wat je onder 2.0 verstaat...
Het manifest van Kees Hamann vind ik sterk, hoewel ik het niet met alle punten eens ben. Zo vind ik niet dat je oude vormen van diensten moet opheffen, als daar nog gebruik van wordt gemaakt. Ik doel daarmee op bijvoorbeeld bejaarden die vertrouwd zijn met bepaalde diensten. Zij kunnen niet zo snel omschakelen en voor hen is het prettig als die diensten aangeboden blijven worden. Ook ben ik het niet eens met het laatste punt van Kees Hamann. Ik vind niet dat je je persoonlijk betrokken moet voelen bij de beantwoording van vragen en het geven van adviezen. Als je je er persoonlijk bij betrokken voelt, neem je vragen mee naar huis. En dat vind ik een slechte zaak. Tuurlijk moet je je er bij betrokken voelen, maar altijd op een zakelijk niveau.
Wat mij opvalt in de (Nederlandstalige) artikelen is dat men zich geheel conform de nieuwe Hi-spotjes afvraagt, ja, en nou? Nu zijn we geïntroduceerd in de wereld van Web 2.0, maar wat gaan we er nu verder mee doen? Mijns inziens mogelijkheden te over, maar dan moeten we er ook voor gaan! Nieuwe ideeën moeten steun krijgen. We moeten ze uitproberen, niet bang zijn om fouten te maken, maar tegelijkertijd ook goed kijken naar het nut en het rendement. En bovenal nooit, maar dan ook nooit het belang van de klant uit het oog verliezen.
Marieke
Ding 21
Tijd voor Ding 21: we zijn er bijna!
In de loop van de cursus ben ik Web 2.0 toepassingen tegen gekomen die ik erg leuk vond, maar waarvan ik dacht: wat heeft de bibliotheek hier nou aan? Maar de Aquabrowser My Discoveries vind ik bij uitstek de meest bruikbare Web 2.0 toepassing voor de bieb! De gedachte 'samen delen' komt hierin helemaal tot uiting.
Door hier gebruik van te maken, weet je als bibliotheek zijnde beter wat er speelt onder je doelgroepen en kun je daar ook beter op inspelen. Tegelijkertijd kun je zo aan je publiek laten zien wat voor moderne instelling de bieb is en wat voor mogelijkheden de bieb tegenwoordig allemaal niet biedt!
Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen het eng vinden om het publiek toe te laten bij het omschrijven en beoordelen van materialen. Want dat is toch jarenlang het domein geweest van de collectiebeheerders. Maar dan denk ik maar zo: je komt op die manier meer te weten over je klanten en hun voorkeuren. En uiteindelijk doe je het toch allemaal voor de klant, nietwaar?
De cataloguskaart zoals die in de bibliotheek in Michigan wordt gebruikt, vind ik overigens erg grappig. Een leuk visueel hulpmiddeltje om in één keer te laten zien wat er allemaal over dat materiaal is geschreven.
Marieke
In de loop van de cursus ben ik Web 2.0 toepassingen tegen gekomen die ik erg leuk vond, maar waarvan ik dacht: wat heeft de bibliotheek hier nou aan? Maar de Aquabrowser My Discoveries vind ik bij uitstek de meest bruikbare Web 2.0 toepassing voor de bieb! De gedachte 'samen delen' komt hierin helemaal tot uiting.
Door hier gebruik van te maken, weet je als bibliotheek zijnde beter wat er speelt onder je doelgroepen en kun je daar ook beter op inspelen. Tegelijkertijd kun je zo aan je publiek laten zien wat voor moderne instelling de bieb is en wat voor mogelijkheden de bieb tegenwoordig allemaal niet biedt!
Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen het eng vinden om het publiek toe te laten bij het omschrijven en beoordelen van materialen. Want dat is toch jarenlang het domein geweest van de collectiebeheerders. Maar dan denk ik maar zo: je komt op die manier meer te weten over je klanten en hun voorkeuren. En uiteindelijk doe je het toch allemaal voor de klant, nietwaar?
De cataloguskaart zoals die in de bibliotheek in Michigan wordt gebruikt, vind ik overigens erg grappig. Een leuk visueel hulpmiddeltje om in één keer te laten zien wat er allemaal over dat materiaal is geschreven.
Marieke
Abonneren op:
Posts (Atom)
